تضمین طبیعی و درجه یک بودن محصول

عسلکده اصالت همۀ محصولاتش را تضمین و همۀ آن‌ها را با ضمانت درجه یک بودن عرضه می‌کند. از آنجا که گروه عسلکده خود پرورش دهنده زنبورعسل و تولید کننده عسل طبیعی است ، تمامی محصولات ارائه شده در سایت را با ضمانت طبیعی بودن به فروش می رساند.

شاخص های مهم در تشخیص کیفیت عسل طبیعی :

عسل ماده ای شیرین و طبیعی تولید شده توسط زنبورهای عسل از شهد گلها یا ترشحات بخش های زنده گیاهان است. دمای انبار و طول مدت نگهداری بر کیفیت عسل تاثیر می گذارد و سبب متفاوت بودن جواب آزمایش عسل نسبت به قبل می گردد. دمای مناسب برای نگهداری عسل دمای بین ۱۸ تا ۲۰ درجه سانتی گراد می باشد. از شاخصه های مهم در تشخیص کیفیت عسل می توان به موارد زیر اشاره کرد:
• میزان قند
قسمت اعظم قندهای عسل را قندهای احیا کننده تشکیل می دهند. دراستاندارد ایران حداقل میزان استاندارد قندهای احیا کننده برابر ۶۵ درصد در نظر گرفته شده است.
• درصد ساکاروز
ساکاروز یکی از قندهای دو مولکولی (دی ساکارید) موجود در عسل است که در اثر ماندگاری عسل و حرارت تغییر می کند و مهم ترین عامل در تعیین قیمت عسل طبیعی توسط زنبورداران می باشد. حداکثر میزان قابل قبول ساکاروز برای غیرتغذیه ای دانستن عسل در ایران ۵ درصد و کمتر می باشد.به دلیل تخریب شدن ساکاروز در دمای بالا، افزایش دما و حرارت دادن عسل باعث کاهش درصد ساکاروز در آزمون عسل می گردد. در حالی که با گذشت زمان تحت شرایط دمایی پایین باعث افزایش درصد ساکاروز در عسل می شود. شایان ذکر است که میزان ساکاروز عسل یه نوع گیاه آن نیز بستگی دارد .برای مثال درصد ساکاروز در عسل های کُنار خالص و طبیعی بیشتر از میزان استاندارد می باشد که تشخیص کیفیت آن با آیتمهای دیگر به دست می آید.
متاسفانه امروزه تقلبات جدید بر روی میزان قند در عسل ها آنقدر گسترده شده است که آزمون ساکاروز دیگر نمی تواند ملاک دقیقی بر کیفیت عسل بوده و تکیه بر درصد ساکاروز به تنهایی می تواند انسان را به خطا بیاندازد.
• نسبت فروکتوز به گلوکز(F/G)
فروکتوز و گلوکز دو قند ساده (منو ساکارید) هستند که از شکستن ساکاروز توسط زنبور عسل حاصل می شوند که در عسلهای نرمال بایستی این آیتم بین ۰٫۹ تا ۱ باشد. این آیتم برای تشخیص کیفیت عسل های کنار و یا عسلهایی که زنبور آنها با موادی غیر از شکر تغذیه شده باشد مناسب است.
• هیدروکسی متیل فورفورال (HMF)
HMF فاکتوری مهم در تعیین کیفیت عسل و معرف حرارت دیدن عسل می باشد. در عسل های تازه ، عملاً هیدروکسی متیل فورفورال(HMF) وجود ندارد. اما با حرارت دادن عسل یا نگهداری در محل نامناسب، در عسل ایجاد شده و به تدریج افزایش می یابد. مقدار HMF به درجه حرارت محل نگهداری بستگی دارد. با گذشت زمان و افزایش دما میزان HMF افزایش می یابد. در مناطق گرمسیر ذخیره عسل در هوای گرم ، خود به خود باعث افزایش HMF می شود. حد قابل قبول برای HMF حداکثر ۴۰ می باشد. شایان ذکر است که HMF یک ماده سرطان زا است که اگر عسل زیاد حرارت ببیند و یا به صورت ساختگی باشد بسیار زیاد خواهد بود.
• فعالیت دیاستازی
در عسل طبیعی یک سری آنزیم ها به نام دیاستاز ها وجود دارد که مهمترین آنها عبارتند از آمیلاز ، کاتالاز، اینورتاز، فسفاتاز و گلوکز اکسیداز٫ عسل حرارت دیده و عسل مصنوعی فاقد این آنزیم ها هستند.
فعالیت دیاستازیک فاکتور کیفی است که در اثر ماندگاری عسل و حرارت تغییر می کند و نشانگر تازه بودن یا حرارت دادن عسل می باشد. حداقل استاندارد میزان فعالیت دیاستازی ۸ است. در هنگام قرائت نتیجه دیاستاز باید در نظر داشت که برخی از عسل های تک گل به طور طبیعی دارای فعالیت دیاستازی پایین هستند. تغییر دما و حرارت دادن عسل و گذشت زمان باعث کاهش عدد دیاستاز در آزمون عسل می گردد.
• آزمون پرولین
پرولین یکی از مهمترین آنزیمهای موجود در عسل طبیعی است و آزمون پرولین یکی از روشهای بسیار مهم در شناسایی کیفیت عسل می باشد هرچقدر میزان آنزیم پرولین در عسل بالاتر باشد نشان دهنده کیفیت بالاتر عسل است . بر اساس استاندارد ایران میزان پرولین در عسل بایستی از ۱۸۰ بیشتر باشد این درحالی است که عسل های با کیفیت بالا دارای پرولین بیش از ۱۰۰۰ نیز مشاهده شده اند.
• میزان رطوبت
هر چه میزان رطوبت عسل بیشتر باشد احتمال تخمیر آن در نگهداری در شرایط گرم بیشتر است . حداکثر میزان رطوبت در استاندارد ایران برابر ۲۰ گرم در صد گرم عسل است.
• اسیدیته
وزن مخصوص عسل حدود ۱٫۴ برابر آب و PH آن بین ۳٫۷ تا ۴٫۵ می باشد و با وجود شیرینی PH اسیدی دارد. اسید عمده موجود در آن اسید فرمیک است ولی اسید های آلی دیگر از قبیل اسید سیتریک، اسید مالیک، اسید تانیک، اسید اگزالیک و… نیز درآن یافت می شود.

 

عسل های ارائه شده در وب سایت عسلکده ،برداشت زنبورستان های گروه عسلکده می باشد و از جای دیگری تهیه نمی شود .